Over deze blog

In deze blog geef ik, onregelmatig, reflecties op de onderzoekspraktijk van de zogeheten digital humanities (of e-humanities voor wie daar de voorkeur aan geeft). Ik ben van oorsprong een mediëvist die zich altijd stiekem meer bezighield met de zestiende eeuw, vervolgens een klein uitstapje nam naar de zeventiende eeuw, flink uitweek naar onderzoek naar de Tweede Wereldoorlog en ook nog wat deed met de industriële revolutie. Ik heb onder meer gewerkt voor de Universiteit Leiden, het Joods Historisch Museum, de Nederlandse Vereniging Vrienden van de Witt en het Menasseh ben Israel Instituut. Op dit moment werk ik als Postdoc onderzoeker aan de Vrije Universiteit Amsterdam in het BiographyNet project. De ideeën die ik in mijn blogs naar voren breng zijn deels het resultaat van de vruchtbare samenwerking met mijn collega's, en dan met name met mijn naaste teamgenoten Antske Fokkens en Niels Ockeloen. Alle tekortkomingen van mijn blogs komen uiteraard voor eigen rekening. Mijn huidige interesses liggen op de tijdperkoverschrijdende territoria van prosopografie, biografie en digital humanities. Ik ben met name geïntrigeerd door de vraag hoe (en of) we als geschiedwetenschappers steeds verder kunnen komen als we de dialoog met computerwetenschappers blijven aangaan. De titel van deze blog, een lijfspreuk gestolen van keizer Karel V, reflecteert die interesse.

Zie voor meer informatie mijn profiel op linkedin of op de website van de Vrije Universiteit.

/Serge ter Braake